Large explosions & connection II (for the skeptics)
Als je het ballonnenverhaaltje absoluut niet trekt, probeer dan eens puur op basis van de oerknal theorie te redeneren. We waren ooit dus allemaal onderdeel van hetzelfde ‘doperwtje‘ aan het begin van het heelal. Toen de boel uit elkaar spatte en de brokstukken in elke denkbare richting slingerde, begon ons universum te groeien. Veel wetenschappers zijn het erover eens dat deze eerste explosie er nog steeds voor zorgt dat het heelal aan het uitdijen is. Zelfs nu, terwijl je dit leest, drijven de verste sterren die we kunnen waarnemen, langzaam maar zeker weg van het middelpunt waar alles begon.
Maar ooit was dit alles wel onderdeel van hetzelfde deeltje. Sterker nog, het was hetzelfde deeltje. Alles wat je ziet of waarneemt via een ander zintuig, was ooit onderdeel van dit piepkleine ‘begin-deeltje’. Zelfs persoon die je ‘s ochtends zo duf aankijkt vanuit de spiegel. Zeker als je bedenkt dat de ‘kiem des levens’ na miljoenen jaren evolutie niet alleen jou als resultaat heeft gehad, maar uiteindelijk ook het idee heeft geleverd voor de computer waarop je dit leest. Tegelijk is de materie waar diezelfde computer uit opgebouwd is, oorspronkelijk ook weer uit ons ‘doperwtje’ gekomen.
George Carlin zei ooit in een interview (dat ik nu helaas nergens meer online terug kan vinden):
“….everywhere you look, everything you see and everyone you meet, everything in existence really. It was all part of one and the same piece of matter, before the Big Bang happened. So how could you possibly be afraid of anything you encounter or any person you meet? How can you truly hate anything, when everything out there, is ultimately you. It’s all you out there, and you are all that is out there, too.”
Relativeert een hoop, toch?
